zo

03

mrt

2019

Thuiszitters, (school)trauma, LAS en het misverstand opvoeding

 

Post Traumatische Stress Syndroom (PTSS) en Legal Abuse Syndrome (LAS)

 

 

Veel kinderen lopen op school trauma op doordat het onderwijssysteem niet past of doordat er verkeerd met kinderen wordt omgegaan. Het komt ook regelmatig voor dat kinderen meerdere malen worden afgewezen op scholen, moeten wisselen van school waar zij tevens schade aan overhouden. 

 

Wat zijn de gevolgen van afwijzing en buitensluiten?

 

Je wordt buitengesloten omdat je anders bent, anders leert, anders waarneemt, een andere manier van informatie verwerken hebt, je anders gedraagt.

Buitensluiten raakt jou als kind en raakt jou als ouder diep in je ziel.  Je kind wordt namelijk ontkoppeld van het systeem.

 

Kinderen die anders zijn lopen op school schade en traumatische ervaringen op doordat zij niet mogen zijn wie ze zijn. 

 

Er zijn ouders wiens kinderen suïcidaal zijn, zich zelf verwonden. Zelfbeschadiging is een manier van uitdrukken en het omgaan met diepe angst en emotionele pijn. Jezelf verwonden is dan de enige manier waarop je weet hoe om te gaan met gevoelens als verdriet, zelfhaat, leegte, schuld en woede.

 

Er zijn ouders wiens kinderen kiezen voor drugs, gameverslaving of zich aansluiten bij criminele groepen om erbij te horen.

 

Er zijn ouders wiens kinderen een enorme allergie tegen school op bouwen. Dit kan zich uiten in zwaar onderpresteren, niet meer doen wat anderen van je willen, een negatief zelfbeeld, onhandelbaar zijn in de groep, in zichzelf gekeerd gedrag en moeite met autoriteit.

 

De school begrijpt vaak niet waar het gedrag vandaan komt en stuurt vanuit een goede intentie aan op onderzoek. En voila daar komen de labels. Met labels verschuift de aandacht naar de zogenaamde stoornis. Het ligt niet aan school, het ligt niet aan de leerkracht, het ligt niet aan het systeem, het ligt niet aan de maatschappij, het zit in het kind of het ligt aan de ouders.

 

Toch zijn we er met zijn allen schuldig aan wanneer kinderen ontkoppeld worden. Het is namelijk het resultaat van ons hokjesdenken, onze hokjescultuur waarbij we uit gaan van een norm. Pas je niet binnen die norm, dan hoor je er niet bij, word je buitengesloten.

 

In feite gaat het hier om een groep gevoelige kinderen met een groot intuïtief vermogen. Veel van deze kinderen laten zich niet zomaar iets voorschrijven. Ze pleiten vooral voor gelijkwaardigheid en rechtvaardigheid.

 

Volwassenen kunnen hier veel van leren.

Als een kind brutaal is, altijd het laatste woord wil hebben, een betweter is, zijn best niet doet, druk en storend gedrag vertoond, zegt dit meer over hoe wij omgaan met hen.

  

Veel leerkrachten zijn zich niet bewust van hoe zij eigenlijk van bovenaf met kinderen omgaan. 

 

De Jeugdwet gaat er (vaak onbewust) vanuit dat wanneer het niet lukt met een kind op school dit aan de ouders ligt. Of ze gaan er vanuit dat het aan het kind ligt. 

  

Omdat ik zelf een kind heb dat niet naar school (meer) kan, ben ik mij  gaan verdiepen in schooltrauma en thuiszitters. 

 

Het onderzoeken, hoe heb ik dat gedaan?

 

Door met ouders van thuiszitters te praten.

Door te kijken naar wat de wetenschap hierover zegt en hoe wetenschappelijk onderzoek omgaat met het vinden van (causale) verbanden.

Door te kijken naar trauma bij mijn kind om te zien of dit terug te voeren is naar het verleden in onze familielijn.

Door te ervaren wat er gebeurt met ons (ouders en kind(eren) wanneer het niet lukt op school.

Door te kijken naar het effect van Jeugdzorg op families.

 

Het boek "Traumasporen"  van Prof. dr. Bessel van der Kolk, heeft mij inzichten gegeven over de oorzaken en gevolgen van trauma. 

 

Anton Horeweg, geeft met zijn boek "De traumasensitieve school", een andere kijk op gedragsproblemen in de klas.

 

Judith Rich Harris, betoogt in haar boek 'Het misverstand opvoeding' dat de persoonlijkheid van een kind - en daarmee succes of falen in het latere leven - grotendeels door andere kinderen wordt gevormd, en dus niet door ouders. Uit haar onderzoek blijkt dat de invloed van ouders in veel opzichten wordt overschat.

 

Dr. Karin Huffer, een juriste uit de VS, die onlangs (2018) is overleden, schreef een boek over LAS. LAS staat voor Legal Abuse Syndrome. Het gaat over het effect dat machtsmisbruik heeft op de mens. Het versterkt de vaak toch al aanwezige PTSS. 

 

Wat doet machtsmisbruik met mensen en hoe traumatiseert hen dit?

 

Dr. Karin Huffer komt op voor slachtoffers van machtsmisbruik door instanties en organisaties. Zij legt in deze video uit wat dit machtsmisbruik met mensen doet en hoe dit hen traumatiseert.

 

meer lezen

vr

01

mrt

2019

Niet gezien, niet gehoord. Ouders van thuiszitters

Alle ballen in de lucht houden, roeien met de riemen die je hebt, inleveren, onderhandelen, zelf de regie nemen, grenzen aangeven, voelen of je nog op de juiste weg bent, twee stappen vooruit, een stap terug, zorgen dat je niet leeg loopt. Er is boosheid, angst, verdriet, teleurstelling, onzekerheid, gevoelens van onmacht, schuld en schaamte. Het vraagt emotioneel het uiterste van je.

Ouders van thuiszitters zullen dit herkennen. Het is een zwaar en lang traject.

 

Vanaf dat mijn kind in groep 1 zat, is mijn zoektocht begonnen en ik ben er nog lang niet. Hij is nu 16 en gaat al 4 jaar niet naar school.

 

 

meer lezen

do

28

feb

2019

Mogen zijn wie je bent, dat is geluk!

De klokkenluidersfunctie van kinderen met labels, als spiegel voor onze samenleving

meer lezen

wo

06

jun

2018

Ouders van thuiszitters worden achtervolgd door meldingen bij Veilig Thuis

 

Je hebt al een hele tijd niks van mij gehoord en dat is niet zonder reden.

Ons gezin kreeg te maken met een Veilig Thuis melding. Het onderzoek dat plaats vond, heeft een jaar geduurd. Een stressvol en belastend jaar, dat kan ik je alvast vertellen.

Mijn werk is stil komen te liggen omdat ik goed voor mijn kind en mijzelf moest zorgen. Even een tandje terug dus.

 

Mijn zoon is op 12 jarige leeftijd thuiszitter geworden. Daar is heel wat aan vooraf gegaan. Twee reguliere scholen, Speciaal Onderwijs en particulier Democratisch onderwijs. Doordat hij op de Democratische school uitgeschreven werd, kreeg ik hem nergens meer ingeschreven (te veel leerachterstand, te complex, geen plaats etc.). Hij kreeg daarom vrijstelling van leerplicht. Het Samenwerkingsverband kon zelfs met hulp van een onderwijszorgconsulent vanuit het Ministerie, niets voor ons betekenen. Je komt vervolgens terecht bij Jeugdzorg. Het Centrum voor Jeugd & Gezin financiert zorgtrajecten. Inmiddels is hij 15 jaar. Hij valt niet meer onder de thuiszitters omdat hij vrijstelling heeft van leerplicht en niet ingeschreven staat op een school.

 

Wij kwamen in 2015 terecht bij een instituut dat begeleiding en onderwijs beidt aan jongeren die begaafd zijn met daarnaast autisme en/of trauma. Na 1,5 jaar verklaarden zij zich handelingsverlegen. Ik vond als kritische ouder dat een instelling voor drop-outs, jongeren niet op straat mag zetten zoals veel scholen doen. Er was bovendien vanuit de gemeente extra geld beschikbaar gesteld om maatwerk voor mijn zoon te kunnen realiseren. Dus ook het Centrum voor Jeugd en Gezin pleitte ervoor om mijn kind daar te houden.

Ik kan mij dan in zoiets vastbijten. Achteraf zie ik in dat ik dit beter niet kan doen. Als de wil er niet is bij professionals, kun je niet meer samenwerken. Het gevolg hiervan was dat het instituut greep naar een groter machtsmiddel, namelijk een melding doen bij Veilig Thuis. 

 

Waar ging de melding over?

1. De indruk bestaat dat er sprake is van pedagogische verwaarlozing of pedagogische onmacht

2. Er zijn zorgen over de cognitieve/didactische ontwikkeling van uw zoon

3. Er zijn zorgen over de sociaal-emotionele ontwikkelingen van uw zoon

 

Hoe gaat zo'n onderzoek in zijn werk?

Er vinden verschillende gesprekken plaats. Het eerste gesprek is vooral informatief over hoe Veilig Thuis werkt. Ze vertellen bijvoorbeeld dat wanneer je vrijwillig meewerkt je dan overgeheveld wordt naar SAVE. Werk je tegen dan ga je terug naar Veilig Thuis. Wij kozen voor SAVE.

 

Dan komen er gesprekken met de ouders en met het kind zelf. Een keer op het kantoor van SAVE en een keer bij ons thuis.

 

Na dit gesprek wordt er geïnformeerd bij verschillende partijen die bij het gezin betrokken zijn geweest. Deze mensen geven hun mening. Deze mening is niet gebaseerd op feiten maar op hun indruk en mening. Bij ons werd er gesproken met het Centrum voor Jeugd en Gezin, de huisarts, de Veilig Thuis melder, een onderwijszorgconsulent en een zorgaanbieder.

 

Ook kijken ze naar de meest recente onderzoeksverslagen en of wij adviezen opvolgden. Een ouder die hulp vermijdend is, is een ouder die tegenwerkt. 

 

Na een jaar komt SAVE dan met de uitslag van het onderzoek en advies.

 

Ik voelde mij overgeleverd aan de mening van een ander, bedreigd door de gevolgen die dit kan hebben. Gaan ze over op een OTS (Onder Toezicht Stelling), een UHP (Uithuisplaatsing)? Hoe gaan ze drang en dwang inzetten? Ik kon vanuit angst de melding moeilijk uit mijn hoofd zetten en ging twijfelen aan mijzelf. Doe ik het dan helemaal verkeerd, ligt het aan mijn opvoeding?

 

Ik weet ook dat Veilig Thuis niet aan waarheidsvinding doet en dat veel meldingen onterecht blijken te zijn. Het ontbreekt deze organisatie aan betrouwbare en valide onderzoeksmethode, zo stelt o.a. de sociaal pedagoog Harry Berndsen. ,, De informatieverzamelaars beschikken niet over de vereiste bekwaamheden om de leef- en opvoedsituatie van kinderen naar waarheid en volledig in kaart te brengen."

 

De uitslag van het onderzoek

1. Er bleek geen sprake te zijn van pedagogische verwaarlozing of pedagogische onmacht. 

2. Er zijn wel zorgen over de cognitieve/didactische ontwikkeling van mijn zoon.

3. Er zijn wel zorgen over de sociaal-emotionele ontwikkelingen van mijn zoon.

4. De ouders zijn geen zorgmijders. Zij doen er alles aan om een goede plek te vinden voor hun kind zodat hij zich positief te kan ontwikkelen.

 

Vernietiging van het onderzoeksrapport

Als ouder kun je vervolgens een verzoek indienen om het onderzoeksrapport te laten vernietigen. Dit gaat niet zonder slag of stoot. Het vraagt om argumentatie maar het is gelukt!

 

Ik ben van mening dat de thuiszittersproblematiek niet bij Veilig Thuis thuis hoort. Daar help je deze ouders en kinderen niet mee. Het maakt alleen maar meer kapot.

 

meer lezen

do

03

mei

2018

Thuiszitters: 'Kijk naar de mogelijkheden en versterk die'

 

Anderhalf jaar lang leek een instituut voor begaafde drop-outs een vluchtheuvel voor thuiszitter Jesse (15, dyslexie, hoogbegaafd, hoogsensitief). Maar passende leerwegondersteuning bleef uit en uiteindelijk beriep het instituut zich op handelingsverlegenheid, vertelt moeder Ingrid. Opnieuw een dreun voor Jesse. Het werd een bewogen jaar, met een onterechte Veilig Thuis-melding, een verhuizing naar een fijnere woning én een recent gestart maatwerktraject.

meer lezen

 

Contact:

ingridverkuil@gmail.com

 

06-17116863

 

Dudokkwartier 37

3723 AW Bilthoven

 

Facebook: Gaaf Kind (openbare groep)