Ingrid Verkuil
Ingrid Verkuil

 

Gaaf kind

Op mijn 41ste kreeg ik een gaaf kind. Hij lachte meteen en keek alert de wereld in.

Hij bleek ondernemend, nieuwsgierig, enthousiast, een buitenkind en nog veel meer gave eigenschappen!

Als trotse moeder bracht ik hem voor het eerst naar school. Hij had er zin in. Eindelijk echt leren! Het bleek tegen te vallen want je moest je mond dicht houden en stilzitten. Iets wat hij nou net niet goed kon.

De juf maakte zich zorgen en naarmate het jaar vorderde  moest ik steeds vaker op gesprek. Het maakte mij heel onzeker. Deed ik soms iets verkeerd?

Op de BSO viel hij ook al op en bij de zwemles idem dito.

Er vielen termen als ADHD, autisme, hoogbegaafdheid.

Ik besloot hem te laten onderzoeken bij het UMCU.

 

Op zijn 5de gelabeld

De uitslag was shocking..... Ze hielden het voorlopig op Gilles de la Tourette (vanwege zijn tics) en ADHD en adviseerden verder onderzoek als hij in groep 3 zou zitten. Met deze diagnose konden we al wel vast een rugzakje aanvragen want ze dachten op school dat hij het zonder niet zou redden.

 

Groep 3: Hij eruit of ik eruit!

Het vervolgonderzoek duurde 2 dagen. Ze namen een intelligentietest af, speelden met hem en deden wat testjes. Na een paar weken was het zover. De uitslag.... Ze twijfelden niet meer , het was duidelijk...... geen tic stoornis maar een autisme spectrum stoornis met kenmerken van AD(H)D. Zijn intelligentieprofiel was zo disharmonisch, dat er over zijn intelligentie geen betrouwbare uitspraak gedaan kon worden. Verbaal heel sterk, performaal zwak. Nou, het sloeg in als een bom!

Van afdeling AD(H)D gingen we naar afdeling autisme.

 

In groep 3 ging het moeizaam. De leerkracht had geen ervaring met autisme en ook de rugzakbegeleiding liep vast. Doordat de leerkracht niet achter het gedrag kon kijken werd zij onzeker en bang. De ellende is dat deze onzekerheid direct werd gevoeld door mijn zoon, met alle gevolgen van dien....

De leerkracht trok het niet meer en stelde de directie voor de keus. Hij eruit of ik eruit!

 

Met een busje naar een REC 4 school in Zeist. Een school gespecialiseerd in autisme.

De schuifdeur van het busje ging dicht en ik zwaaide hem uit. Tranen vloeiden, het deed echt zeer.

Mijn buurvrouw zag het, begreep het en kwam naar mij toe. Haar dochter had ook in het Speciaal Onderwijs gezeten.

 

Na 1,5 jaar werd besloten dat mijn zoon niet met zijn groep over kon naar het volgende leerjaar. Hij was gedragsmatig moeilijk, had een onzelfstandige werkhouding en was niet gemotiveerd. Op het gebied van lezen en spelling was te weinig vooruitgang, eerder achteruitgang.

Hij zat meer in de time-out ruimte dan in de klas. Door zijn driftbuien voerde ze hem soms af aan zijn benen. Hij begon dan hard te trappen.

 

Ik begreep er niks van. Thuis zag ik een heel ander kind. Altijd druk met zijn projecten en nog altijd gefascineerd door beestjes en de natuur.

Zou hij soms dyslectisch zijn?

Is hij eigenlijk wel autistisch?

Is hier sprake van onderpresteren?

Of is dit nu aangeleerde hulpeloosheid?

 

Deze vragen heb ik bij school neergelegd maar ze dachten niet aan dyslexie want dan had de RT-er dit wel gezien. Zij is immers gespecialiseerd in dyslexie. Het leek de school beter om hem aan te melden bij het UMCU voor een herhaalonderzoek om te kijken hoe het zit met zijn intelligentie. Misschien is er iets niet goed met zijn geheugen?

 

Graag wilde ik in de klas kijken en met mijn eigen ogen zien wat er toch fout ging. De school stond daar echter niet voor open. Geen pottenkijkers de school in. Het systeem was zeer gesloten. Altijd met het argument dat kinderen met autisme niet tegen onverwachte veranderingen kunnen, dus ook niet tegen vreemden in de school.

 

Weer handelingsverlegen. Advies: Opname psychiatrie UMCU of Fornhese.

Na het UMCU herhalingsonderzoek heb ik hem zelf laten testen op dyslexie. Omdat de WISC (intelligentietest) weer afgenomen was, werd nu de RAVEN afgenomen. Hij scoorde een percentielscore van 93. Verder bleek hij ernstig dyslectisch.

 

School was niet ingesteld op kinderen met een ernstige vorm van dyslexie. Ze hadden maar enkele computers. Het complexe gedrag was te moeilijk. Ze spraken hun handelingsverlegenheid uit en adviseerden opname UMCU of Fornhese afdeling psychiatrie. Ik stond er echt perplex van.

 

Second opinion bij het CCL

Het is triest om je kind steeds door zo'n onderzoeksmolen heen te moeten halen maar ik besloot hem te laten onderzoeken bij het Centrum voor Creatief Leren in Sterksel voor een second opinion.

Uitslag: Geen autisme maar een onderpresterende (hoog)begaafde jongen met een leerprobleem. De REC-4 school was geen passende omgeving en zijn gedrag was niet begrepen.

 

Op advies van het CCL zijn we gaan kijken op een Democratische school. Hij mocht daar twee weken meedraaien. Al heel snel voelde hij dat hij hier op zijn plek was en hier wilde blijven.

  

De Democratische School groeide heel hard. Fijn voor de school maar minder fijn voor mijn zoon. Door al die blije kinderen in een houten gebouw, raakte hij door zijn hooggevoeligheid overprikkeld.

 

Hij heeft een veilige omgeving nodig waar hij uitgedaagd wordt op het gebied van zijn talenten. Er is expertise nodig op het gebied van hoogbegaafdheid. Een hoogbegaafd kind heeft vaak moeite met executieve functies. Hoe pak ik een taak aan, hoe begin ik? In de tweede plaats hebben deze kinderen vaak faalangst. Deze faalangst maakt hun angstig en belemmert het leren enorm. De lat ligt vaak hoog. Dat kan resulteren in het ontwijken van opdrachten en het niet aan gaan van taken waarvan ze denken dat ze moeilijk zijn. Deze kinderen vragen om oplossingsgerichte coaching.

 

De potentie van deze kinderen vertaalt zich vaak door een enorme woordenschat. Ze zijn al vroeg in staat om een gesprek te voeren, kunnen vooruit kijken, maar ook terug, zien consequenties, leggen verbanden en onthouden werkelijk alles. Ze hebben een rijke innerlijke wereld. Maar komt dat er uit op school? Is daar aandacht voor of wordt er een oordeel over uitgesproken; wijsneus, eigenwijs. Of schort er iets aan de opvoeding?

 

Nu zit hij thuis. Geen school die het nog aandurft of in huis heeft wat hij nodig heeft.

Wat hij nodig heeft is een rustige omgeving waarin prikkels in balans zijn.

Zijn passie ligt in de natuur en de natuur geeft hem rust.

Hij wil graag leren op zijn manier. Hij weet ook al heel goed wat hij wil en wil graag vanuit zijn eigen doel hier aan werken. 

 

Wat hij wil is een eigen reptielen-insectenwinkel of park beginnen. Daarom vindt je hem vaak in de dierenwinkel, bij de dieren- en vogelopvang, op reptielenbeurzen of in het bos.

Zijn kamer staat vol terraria met bijzondere dieren: zweepspin, rattenslang, bidsprinkhaan, flappentakken, miljoenpoten, salamanders, kikkers, reuze pissebedden etc. etc.

 

Zijn informatie vindt hij op youtube en leert hij thuis. Wat hij soms mist is de verbinding met ontwikkelingsgelijken. 

Graag zou hij zich verbinden met andere natuurtalenten.

 

Zijn hooggevoeligheid brengt met zich mee, dat hij anderen snel doorziet. Hij voelt direct of iemand oké is en hem serieus neemt. 

 

We zijn nu opzoek naar een leeromgeving en een manier van leren die passend is. Passend onderwijs in een natuurlijke omgeving. Een plek waar harmonie is en er een natuurlijke uitdaging wordt geboden in de vorm van (natuur)projecten.

 

 

Gaaf Kind..... laat je kleuren zien!


 

Contact:

ingridverkuil@gmail.com

 

06-17116863

 

Nieuwe Weteringseweg 151

3737 MG Groenekan

 

Facebook: Gaaf Kind (openbare groep)